<$BlogRSDUrl$>

woensdag, november 05, 2003

ENGELSMAN (8)

Hij doceerde Oost-Aziatische geschiedenis aan een universiteit in Australië, maar dat hoorde ik pas bij het ontbijt na een lange nacht waarin Michael zich uiterst traditioneel mannelijk had opgesteld, wat had geleid tot saaie maar langdurige discussies over waarom ik niet met hem en hij wel met mij wilde vrijen. Als mijn aandacht even verzwakte, omdat het laat was, omdat ik moe was, omdat ik toch al op bed lag, meende hij nieuwe pogingen te moeten wagen die ik dan weer verbaal moest ontmoedigen. En de hasj raakte op den duur ook uitgewerkt. Ik besloot de volgende dag zo snel mogelijk desnoods naar een vensterbank te verhuizen.
Nu, bij het schelle neonlicht in de sobere eetzaal, voerden we een beleefd kennismakingsgesprek waar we geen van beiden erg opgewonden van raakten.
Hoe lang hij nog bleef? Tja, uh, dat lag er een beetje aan. Waaraan? Tsja, enfin, hij was verliefd op Maella en wilde kijken hoe ver hij kwam. Maella, de Iraanse lerares Engels, opgeleid in Londen, van gegoede Iraanse ouders, gelieerd aan het Afghaanse koningshuis, en volgens mij een bitch van het zuiverste water. Maar ik was allang blij dat zijn nachtelijke ouvertures dus niet amoureus van aard waren geweest.
Na het ontbijt kreeg hij op ons beider aandringen een andere kamer in hetzelfde hotel en was er dus in ieder één probleem opgelost. Ik werd in de daaropvolgende dagen wel zijn confidante over de ontwikkelingen of het gebrek daaraan tussen hem en Maella. Het was geen pretje, want hij kwam geen stap vooruit en zijn verliefdheid loeide alleen maar aan. Ik probeerde hem zoveel mogelijk te ontlopen, maar Kabul was een kleine stad waar de anonimiteit ver te zoeken was.
Ik ging veel mijn eigen gang, fotografeerde, ging naar musea, en ging soms mee als de busgroep, ooit door het toeval en de hasj samengebracht, besloot gezamenlijk te gaan eten of bij Maella's familie werd uitgenodigd. Dat was pas echt feest. Als geboren voyeur kon ik nu met eigen ogen zien hoe Michael dacht de Perzische voor zich te winnen.


This page is powered by Blogger. Isn't yours?